Charles Leclerc

Leclerc geliefd maar geen WK winnaar

Charles Leclerc heeft zich in korte tijd onmisbaar gemaakt in de harten van de Tifosi. Sinds zijn debuut voor Scuderia Ferrari in 2019 is hij uitgegroeid tot het uithangbord van de Italiaanse renstal. In zijn eerste seizoen in het rood won hij meteen twee keer – op Spa én in Monza – en vanaf dat moment kon hij in Italië simpelweg niets meer fout doen.

Al in de juniorenreeksen stond Leclerc te boek als absolute toptalent. In de karttijd trof hij regelmatig een zekere Max Verstappen, met wie hij een felle rivaliteit ontwikkelde: won Verstappen, dan stond Leclerc vaak tweede en andersom. De Monegask koos na de karts een andere route richting Formule 1 dan Verstappen, maar qua resultaten deed hij nauwelijks onder voor de Nederlander.

Waar Verstappen rechtstreeks vanuit het CIK FIA WK naar de Formule 3 doorschoof en vervolgens razendsnel promoveerde naar de Formule 1, nam Leclerc iets meer tijd. Dat had ook te maken met zijn rol binnen de Ferrari Driver Academy, het opleidingstraject van Maranello. Hij werd zorgvuldig klaargestoomd voor het grote werk – en bevestigde dat vertrouwen met harde cijfers.

Leclerc pakte onderweg naar de Formule 1 zowel de GP3 titel als het Formule 2 kampioenschap, allebei op dominante wijze. Vooral zijn Formule 2 seizoen wordt nog vaak genoemd als één van de indrukwekkendste campagnes ooit in die klasse: poles, zeges en inhaalraces die lieten zien dat Ferrari goud in handen had.

Overzicht Formule 1 kampioenschappen Charles Leclerc

Papa Leclerc

Het Formule 2 jaar 2017 was sportief briljant, maar privé keihard. Vlak voor het raceweekend in Azerbeidzjan overleed Leclercs vader, die hem jarenlang door alle klassen heen had gesteund. Leclerc twijfelde geen moment: hij wilde racen. Hij pakte pole position, werd vervolgens gediskwalificeerd en moest beide races achteraan starten – maar dat hield hem niet tegen. In Bakoe won hij zowel de Sprint als de Feature race en droeg die overwinningen op aan zijn vader. Toen werd voor iedereen duidelijk dat hier niet alleen een snelle rijder, maar ook een pure racer met staal in zijn ruggengraat rondreed.

Sebastian Vettel en de interne strijd bij Ferrari

Na zijn Formule 2 titel promoveerde Leclerc naar Alfa Romeo, waar hij teamgenoot werd van Marcus Ericsson. Zijn prestaties daar waren zó sterk dat Ferrari geen reden meer had om te wachten: in 2019 verhuisde hij naar het fabrieksteam. Hij nam de plek over van Kimi Räikkönen en kreeg viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel naast zich.

Leclerc liet meteen zien dat hij niet naar Maranello was gekomen om de ‘leerling’ van Vettel te zijn. Het leverde spanning en frictie op binnen het team, met als dieptepunt de crash tussen beide Ferrari’s tijdens de Grand Prix van Brazilië. Ook in 2020 botsten ze nog een keer, maar gaandeweg werd duidelijk dat de toekomst bij Leclerc lag. Na dat seizoen vertrok Vettel en schoof Carlos Sainz aan als zijn nieuwe teamgenoot.

Max Verstappen en de omslag in Oostenrijk

Leclerc kwam redelijk ingetogen binnen in de Formule 1, maar dat veranderde tijdens de Grand Prix van Oostenrijk. Hij leek op weg naar zijn eerste zege, totdat Max Verstappen in de slotfase genadeloos binnendoor kwam en hem hard maar volgens de regels opzij zette. Verstappen won, Leclerc moest genoegen nemen met P2.

Die klap zorgde voor een mentaliteitsverandering. Sinds Oostenrijk is Leclerc zichtbaar agressiever gaan rijden; hij had door dat je in de Formule 1 geen millimeter mag weggeven. Een race later, op Silverstone, leidde dat tot één van de mooiste gevechten van de hybride era: Leclerc versus Verstappen, wiel aan wiel, ronde na ronde. De beelden daarvan worden nog steeds massaal teruggekeken en bij Petrolhead.nl weten we: dit is precies het soort duel waarvoor je de televisie aanzet.