Max Verstappen wint voor derde keer WK formule 1

Max Verstappen kroont zich tot drievoudig wereldkampioen in Qatar Max Verstappen heeft de Formule 1 officieel in een wurggreep. We schrijven 2023 en na een bizar dominant seizoen is het zover: Max is nu drievoudig wereldkampioen.

Niet in een zinderende finale, niet in de laatste ronde van de laatste race, maar tijdens een sprintrace in Qatar. Zo groot is het verschil inmiddels. Op het Losail International Circuit, onder de felle lampen in de woestijn, maakte Verstappen het af.

Een derde titel, op rij, met races te gaan. De rest van het veld is statistiek geworden.

Kampioen worden op een zaterdag: alleen Max komt ermee weg

Het voelt bijna disrespectvol naar de rest van de grid. Waar andere coureurs ooit een heel seizoen nodig hadden om het tot de laatste race spannend te houden, besluit Verstappen zijn derde titel gewoon op een zaterdagavond binnen te halen. Tijdens een sprint ook nog.

De rekensom was simpel: Max had genoeg aan een paar punten om het mathematisch af te maken. Een uitvalbeurt van zijn laatste rivaal en een solide sprintrace later, en het was gebeurd. De race op zondag werd ineens bijzaak. De wereldtitel was al binnen voordat het echte hoofdnummer van het weekend begon.

Het past perfect bij het seizoen. 2023 is geen gevecht geweest, maar een demonstratie. Een langgerekte, genadeloze reality check voor iedereen die hoopte dat de nieuwe reglementen het veld dichter bij elkaar zouden brengen.

Van record naar record: Max herschrijft het boek

Waar 2021 het seizoen van de oorlog was en 2022 het seizoen van de controle, is 2023 het seizoen van de vernietiging. Verstappen rijdt van overwinning naar overwinning alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Meerdere zeges op rij, een winning streak die de geschiedenisboeken ingaat, een puntenvoorsprong die op momenten lachwekkend groot is. Soms finishen zijn concurrenten op meer dan twintig seconden achterstand, terwijl Max aan het eind over de radio zit te klagen dat het best een beetje glibberig was.

Op zondagen zijn er nog maar twee vragen over:

• Wie wordt er tweede achter Verstappen?
• En met hoeveel voorsprong wint hij dit keer?

De oude generatie kampioenen staat inmiddels naast de baan toe te kijken hoe hun records één voor één aangevallen en opgegeten worden.

De Red Bull RB19: een wapen in de handen van de juiste coureur

Ja, de Red Bull is een raket. Ja, Adrian Newey heeft weer een stukje aerodynamische zwarte magie afgeleverd. Maar auto’s winnen geen kampioenschappen zonder coureur. Wat 2023 zo indrukwekkend maakt, is hoe Verstappen die RB19 gebruikt.

Waar teamgenoten soms worstelen in dezelfde auto, lijkt Max feilloos te voelen waar de limiet ligt. In kwalificatie een rondje eruit persen dat niemand kan evenaren, in de race rondetijden rijden alsof hij op een ander level speelt. Bandenmanagement, tempo doseren, pushen wanneer het moet, sparen wanneer het kan hij heeft alles onder controle.

Het is geen lucky shot, geen eenmalige dominante auto. Dit is een combinatie van een topchassis en een coureur op het absolute hoogtepunt van zijn kunnen.

Concurrentie in de war, wereld kijkt toe

Ferrari flikkert van strategische fout naar bandenslijtagepijn. Mercedes zoekt nog steeds naar het juiste pad onder de nieuwe regels en wisselt tussen hoopvolle updates en teleurstelling. Andere teams pakken af en toe een podium en doen daar een week lang over alsof ze een titel hebben gewonnen.

Ondertussen rijdt Verstappen iedereen mentaal kapot. De boodschap is duidelijk: zelfs als je een keer een betere zaterdag hebt, pakt hij je op zondag terug. Zelfs als hij niet vanaf pole start, staat hij na een paar ronden weer waar hij hoort – vooraan, uit beeld.

De vraag in 2023 is allang niet meer wie wereldkampioen wordt, maar hoe ver hij er bovenop gaat zitten.

Qatar als kroon op het werk

Dat de derde titel juist in Qatar valt, maakt het nog symbolischer. Een relatief nieuwe plek op de kalender, onder kunstlicht, in een land dat vooral geld en spektakel uitstraalt. Precies het soort decor dat past bij een coureur die van de Formule 1 een eenmansshow heeft gemaakt.

Er is geen dramatische foto-finish, geen titel die beslist wordt op een controversiële safetycar. Geen eindeloze discussies over regels en interpretaties. Gewoon pure, droge dominantie. De punten zeggen genoeg. Het verloop van het seizoen ook.

Verstappen stapt uit, zet de helm af, lacht even verlegen en lijkt alweer bezig met de volgende race. Alsof dit allemaal “gewoon werk” is.

Voor Nederland voelt het alweer bijna normaal en dat is bizar

Het gekste aan deze derde titel is misschien nog wel hoe snel we eraan gewend raken. Een Nederlander die jaar op jaar de Formule 1 sloopt. Een oranje zee die van Zandvoort tot Abu Dhabi over de tribunes rolt. Nederlandse commentatoren die hun stem elk seizoen drie keer verliezen.

In 2015 hoopten we dat hij ooit een race zou winnen. In 2021 vroegen we ons af of hij wereldkampioen kon worden. In 2022 zagen we een tweede titel en dachten we: dit kan weleens een tijdperk worden.

In 2023 zitten we midden in dat tijdperk. Een derde wereldtitel is geen verrassing meer, maar een bevestiging.

Wat komt hierna?

De grote vraag is nu niet of Verstappen de beste van zijn generatie is. Die discussie is klaar. De vraag is hoeveel titels hij gaat pakken als hij dit niveau vast weet te houden en of iemand de komende jaren überhaupt in de buurt kan komen.

Voor de concurrentie is het pijnlijk. Voor de neutrale fan soms voorspelbaar. Maar voor ons als Nederlandse fans is het pure luxe. We kijken naar een coureur die midden in zijn prime staat, records opveegt en er nauwelijks een spier voor lijkt te vertrekken.

Max Verstappen is nu drievoudig wereldkampioen. En het voelt niet alsof dit het sluitstuk is, maar als een tussenstand.

De geschiedenis wordt niet achteraf geschreven. We zitten er middenin.